Opis
Charakterystyka
- Wzór chemiczny: C5–C12 (frakcja alifatyczna ropy naftowej)
- Numer CAS: 64741-49-9
- Masa molowa: ok. 86–100 g/mol (średnia dla frakcji)
- Forma: płyn
- Czystość: niskoaromatyczna, zawartość aromatów < 0,1%
- Inne nazwy: benzyna alifatyczna, rozpuszczalnik heksanowy, ekstrakcyjna benzyna, ligroina
Zastosowania
- Odtłuszczanie powierzchni metalowych: Skutecznie usuwa oleje, smary i pozostałości po obróbce mechanicznej przed malowaniem lub spawaniem.
- Ekstrakcja związków organicznych: Stosowana w laboratoriach do izolacji lipidów, tłuszczów i innych niepolarnych związków z matryc stałych.
- Czyszczenie narzędzi i form odlewniczych: Nie pozostawia osadów, szybko paruje, nie koroduje stali.
- Przemysł poligraficzny: Wykorzystywana do czyszczenia wałków i elementów maszyn drukarskich z resztek farb olejnych.
- Przygotowanie próbek do analiz GC: Jako rozpuszczalnik w chromatografii gazowej, szczególnie przy analizie pozostałości pestycydów.
Specyfikacja
Pojemność: 5000 ml. Opakowanie: plastikowy kubek z wlewką i etykietą. Temperatura przechowywania: 5–25°C, w miejscu suchym, z dala od światła i źródeł zapłonu. Produkt łatwopalny, przechowywać w stanie zamkniętym, w dobrze wentylowanej przestrzeni. Gęstość: ok. 0,68–0,72 g/cm³. Temperatura zapłonu: ok. 40°C.
Najczęściej zadawane pytania
Do czego służy benzyna ekstrakcyjna w laboratorium?
W środowisku laboratoryjnym stosuje się ją głównie do ekstrakcji związków niepolarnych, takich jak tłuszcze, woski czy hydrofobowe substancje naturalne. Jej niska zawartość aromatów minimalizuje interferencje w analizach chromatograficznych. Dzięki szybkiemu parowaniu umożliwia efektywne odparowanie rozpuszczalnika po ekstrakcji. Czy wiesz, że benzyna ekstrakcyjna bywa stosowana jako zamiennik heksanu w ekstrakcji roślinnej, ze względu na zbliżone właściwości rozpuszczalne i niższą toksyczność?
Jakie są właściwości fizyczne benzyny ekstrakcyjnej?
Charakteryzuje się niską gęstością (około 0,7 g/cm³), temperaturą wrzenia w zakresie 60–90°C i bardzo dobrą rozpuszczalnością w innych rozpuszczalnikach organicznych, np. eterze dietylowym czy tetrachlorku węgla. Nie rozpuszcza się w wodzie, tworzy z nią wyraźną fazę. Jest lotna i łatwopalna – jej para może tworzyć wybuchowe mieszaniny z powietrzem. Czy wiesz, że para benzyny ekstrakcyjnej jest cięższa od powietrza i może gromadzić się przy podłodze, stanowiąc zagrożenie pożarowe nawet w oddalonych miejscach?
Czym się różni benzyna ekstrakcyjna od zwykłej benzyny silnikowej?
Podstawowa różnica to zawartość związków aromatycznych – benzyna ekstrakcyjna ma je zredukowane do poniżej 0,1%, co zmniejsza jej toksyczność i zapach. Brak dodatków antydetonacyjnych (np. tetraetyloołowiu lub MTBE) czyni ją czystsza dla zastosowań chemicznych. Ponadto nie zawiera etanolu, który mógłby wpływać na procesy ekstrakcji. Ze względu na brak barwników i silnego zapachu, jest bardziej przydatna w czystych procesach technologicznych niż paliwo silnikowe.
Źródła i literatura
- PubChem — National Library of Medicine: Kompletna baza właściwości fizykochemicznych frakcji alifatycznych (CID 65960). Zawiera dane o lotności, toksykologii i profilu bezpieczeństwa. pubchem.ncbi.nlm.nih.gov
- Wikipedia PL: Opis składu i zastosowań ligroiny oraz frakcji alifatycznych w chemii i przemyśle. pl.wikipedia.org
- Karta charakterystyki (SDS): Zgodna z rozporządzeniem REACH (WE) 1907/2006 — zawiera klasyfikację GHS, H225 (bardzo łatwopalna ciecz i pary), P210 (zabezpieczenie przed ogniem i ciepłem).
- Rozporządzenie CLP (WE) 1272/2008: Definiuje klasyfikację substancji łatwopalnych, w tym frakcji ropy naftowej. Dotyczy oznakowania H304 (może powodować objawy toksyczne przy połknięciu i wchłonięciu do płuc).
⚠ UWAGA: Produkt chemiczny wyłącznie do zastosowań technicznych, laboratoryjnych lub przemysłowych. NIE NADAJE SIĘ DO SPOŻYCIA przez ludzi ani zwierzęta. Nie jest lekiem, suplementem diety ani kosmetykiem. Przed użyciem zapoznaj się z kartą charakterystyki (SDS). Stosowanie wymaga odpowiednich ś
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.